facebook Skip to main content

Toevallig werd het pas geleden besproken op een van de social media platformen die ik gebruik: Een draadje (discussie) over het verschil in adverteren in het heden en pakweg 20 jaar geleden. Ik kan uit eigen ervaring vertellen dat er inderdaad een hoop is veranderd in al die jaren. Zeker met de komst van het internet. Dit zijn de methodes die ik hanteerde tijdens mijn 20 jarige carrière

Toen ik in 2001 samen met mijn vriendin had besloten om te gaan beginnen met sekswerk, hadden wij nog niet de beschikking over internet. Het eerste waar we aan dachten, was een gesproken advertentie te plaatsen op een erotische telefoonlijn. We hadden besloten om alleen trio’s te doen, omdat dat de veiligste optie voor ons was. We kregen onwijs veel reacties, maar die moesten we enorm filteren omdat de meeste mannen dachten dat het gratis was. Begrijpelijk aangezien we natuurlijk niet expliciet konden benoemen dat het ging om betaalde seks. Dat hebben we op een gegeven moment opgelost met de tekst ‘voor niets gaat de zon op’. En dat had het gewenste effect.


Lokale weekkrant
Via de lokale weekkrant kon je werkplekken zoals clubs en privéhuizen vinden in jouw regio. Ook als zelfstandige sekswerker kon je daar je advertentie plaatsen. Dat heb ik af en toe gedaan, als ik samen met een collega werkte, want dan kon je de advertentiekosten delen. Het was nog best een uitdaging om een tekst te bedenken, want die mocht maar een bepaald aantal tekens hebben. Via de erotische advertentierubriek in de landelijke kranten kwamen we er al snel achter wat de afkortingen waren voor aangeboden diensten. 


Visitekaartjes bij seks shop
Ik heb de eerste 8 jaar van mijn sekswerk carrière in het midden van Nederland gewoond. Daar had ik goed contact met de eigenares van de plaatselijke seksshop. Ik kwam daar zeer regelmatig om mijn benodigdheden voor het werk te kopen. Ik kreeg alles voor een goede prijs, omdat het zakelijke kosten waren. Op een gegeven moment mocht ik van de eigenaresse mijn visitekaartjes daar neerleggen, omdat veel van hun klanten vaak naar ‘dames’ zochten. Hierdoor werd mijn klantenkring al snel een stuk groter en divers.

 

Ik kan uit eigen ervaring vertellen dat er inderdaad een hoop is veranderd in al die jaren. Zeker met de komst van het internet. Dit zijn de methodes die ik hanteerde tijdens mijn 20 jarige carrière


Visitekaartjes uitdelen in parenclub en op erotische/kinky feesten
Vanaf 2007 begon ik in het weekend met het bezoeken van erotische en kinky feesten. Meestal omdat ik geboekt was voor een kinky of pornoshow. Ik merkte al snel dat er veel mannen interesse in me hadden, waarmee ik nooit seks zou hebben zonder er betaald voor te worden. Dus toen nam ik in het vervolg mijn visitekaartjes mee en deelde die uit aan gewillige mannen.

Online
Met de komst van het internet werd het voor sekswerkers veel makkelijker om klanten te vinden voor de diensten die ze aanbieden. Er waren eerst wat fora waar je je advertentie op kon plaatsen, maar al snel werd er een website gelanceerd, die nu ook nog steeds de populairste is: Kinky.nl. Deze website ontdekte ik pas rond 2002, terwijl het in 1999 is ontstaan. Een paar jaar later lanceerde het bedrijf achter Kinky een nieuwe website genaamd Sexjobs.nl. Hier was het mogelijk om diverse advertenties te plaatsen. Dat was gunstig als je meerdere vormen van sekswerk deed. Veel andere websites volgden maar die zijn nooit zo succesvol geweest als deze twee websites. Het grote nadeel van een online advertentie is dat je niet meer zo anoniem bent als vroeger. Toen ik begon met sekswerk, maakten klanten een afspraak met je zonder dat ze wisten hoe je er uit zag. Tegenwoordig moet je regelmatig een fotoshoot inplannen om je profiel up to date te houden. Ook een hoop time-wasters die contact met je opnemen en je tijd verdoen met een stroom aan nutteloze whatsapp berichten. Ze stellen je allemaal vragen zonder de intentie te hebben een afspraak te maken.


Andere manieren
Er zijn natuurlijk nog veel meer manieren om klanten te vinden. Ik heb door de jaren heen veel verhalen gehoord van mijn collega’s over hoe zij het doen/gedaan hebben. Hieronder bespreek ik er een paar.

Vroeger hing men visitekaartjes of kleine flyers op in de publieke telefooncel. Geïnteresseerde klanten wisten waar die hingen en kwamen op die manier aan je telefoonnummer.

Sommigen maakten een deal met een paar taxichauffeurs. Als zij een potentiële klant in de taxi hadden zitten die op zoek was naar wat spannends, belden ze je op. Als hij de klant had afgeleverd, kreeg hij daar een vergoeding voor.

Ik heb ook gehoord dat veel gay sekswerkers hun klanten vinden op dating apps als Grindr.

Angel

Angel

Meet Angel! The lady behind the blogs of Tour de Bon Ton. Angel worked in the industry for twenty years. In these blogs, she shares her experiences as a sex worker.

Leave a Reply